၁။
သူတည်းတစ်ယောက်
ကောင်းဖို့ရောက်မူ၊
သူတစ်ယောက်မှာ၊
ပျက်လင့်ကာသာ၊
ဓမ္မတာတည်း။
၂။
ရွှေအိမ်နန်းနှင့်၊
ကြငှန်းလည်းခံ၊
မတ်ပေါင်းရံလျက်၊
ပျော်စံရိပ်ငြိမ်၊
စည်းစိမ်မကွာ၊
မင်းချမ်းသာကား၊
သမုဒ္ဒရာ၊
ရေမျက်နှာထက်၊
ခဏတက်သည့်၊
ရေပွက်ပမာ၊
တစ်သက်လျာတည်း။
၃။
ကြင်နာသနား၊
ငါ့အားမသတ်၊
ယခုလွှတ်လည်း၊
မလွတ်ကြမ္မာ၊
လူတကာတို့၊
ခန္ဓာခိုင်ကျည်၊
အတည် မမြဲ၊
ဖေါက်လွှဲတတ်သည်၊
မချွတ်စသာ၊
သတ္တဝါတည်း။
၄။
ရှစ်ခိုးကော်ရော်၊
ပူဇော်အကျွန်၊
ပန်းခဲ့တုံ၏၊
ခိုက်ကြုံ ဝိပါက်၊
သံသာစက်၌၊
ကြိုက်လတ်တုံမူ၊
တုံ့မယူလို၊
ကြည်ညိုစိတ်သန်၊
သခင်မွန်ကို၊
ချန်ဘိစင်စစ်၊
အပြစ်မဲ့ရေး၊
ခွင့်လျှင်ပေး၏၊
သွေးသည ်အနိစ္စာ၊
ငါ့ခန္ဓာတည်း။
(အနန္တသူရိယ၊ မှန်းနန်းမဟာရာဇဝင်တော်ကြီး၊ ပထမတွဲ၊ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာန၊ ၁၉၉၂-ပထမအကြိမ်၊ စာ-၃၁၆)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment