သြဝါဒများ

လယ်တီဆရာတော်


ငါးအာရုံဘင်အစု၊ ခင်မှုနဲ့နေ့ကုန်

နင်ယခုမေ့ပုံလို၊ တွေ့မကြုံစခန်း

ပါယ်လေးဝ သောကဘုံမှာ

မျောရရုံရှိတော့မခန်း

အောက်ဝီစိ သောင်းအငူမှာ

ခေါင်းမပြူစတမ်း

နှစ်အရှည် နစ်မည့်လမ်းကိုလ

နင်မျှော်စမ်း နင့်ကိုယ်

ဒေသနာထင် အလင်းရယ်နှင့်

နင်အဖျင်းပိုထက်သာပို

သည်လောဘ စရိုက်အိုကို

မလိုက်လိုရှောင်ပစ်လို့

နောင်အသစ်တကယ်ပြင်လျှင်

ကောင်းဖို့အစဉ်

ခွင့်သာခိုက်မှ မလိုက်ချင်လျှင်

အမိုက်နင့်ပြင် ရှိသေးလေလိမ့်လား

ခွင့်သာဆဲကမှ မခဲချင်လျှင်

အလွဲနင့်ပြင် ရှိသေးလေလိမ့်လား

ခွင့်သာတုန်းမှာ မရုန်းချင်လျှင်

အရှုံးနင့်ပြင် ရှိသေးလေလိမ့်လား


မန်လည်ဆရာတော်


ကျီးနက်မိုက်ခေါင်၊ ဆင်သေကောင်ထက်၊ သောင်ကိုမလှမ်း၊

ကမ်းကိုမသက်၊ အပုပ်မက်၍၊ စီးလျက်စားကာ၊ လိုက်လေပါက၊

သမုဒ္ဒရာရောက်ဆိုက်၊ လှိုင်းဝဲရိုက်၍၊ ရေ၌မွန်းနစ်၊ ငါးစာဖြစ်သို့၊

စင်စစ်မှတ်ဆောင်၊ လူတို့ဘောင်ဝယ်၊ အိမ်ထောင်ဝဋ်ထဲ၊ သေအောင်စွဲ၍၊

အမြဲနေငြား၊ သားမယားနှင့်၊ ခံစားကာမ၊ လူထိုမျှကို၊

ကာကပညာ၊ ကျီးပမာဟု၊ မဟာဝိသုဒ်၊ မြတ်သမ္ဗုဒ်တို့၊ ရွှေနှုတ်လှစ်ချွေ၊ ဟောခဲ့ပေ၏။



အမရပူရမြို့၊ မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော်


ခရီးကရှည်၊ အရူးတွေ

စားရေးကသိုး၊ အဖော်ကဆိုးသနဲ့

အမျိုးမျိုး ကာမဂုဏ်၊

အာရုံတွေ အလွန်နှောက်တာကြောင့်

အပါယ်ဘုံ အခါခါရောက်သော်လည်း

လွတ်မြောက်ဖို့ဝေး